10-11.11.2017. Dni Święta Niepodległości.

I znów obserwujemy jak rodzi się nowa tradycja. Tym razem w naszym oddziale SPAK. Kolejny rok, dla uczczenia narodowego święta, uczestniczyliśmy w marszu
górnośląskiej grupy Camino, ktory tym razem biegł z Gliwic do Nieborowic.

Ale zanim to nastąpiło, na zaproszenie Gliwickiego Zespołu Szkół Samochodowych, wzięliśmy udział w uroczystej akademii,
którą swoją obecnością uświetnili kombatanci ze Światowego Związku Żołnierzy AK.
Kilka słów przekazał młodzieży Prezes Gliwickiego Oddziału ŚZŻAK por. W.Kołkowski, a ta ze swej strony wystąpiła
z przygotowanym przez siebie krótkim programem literackim.
Wieczorem tego samego dnia, a był to przeddzień Święta, wysłuchaliśmy uroczystego koncertu w wykonaniu młodzieży, ale i dorosłych członków zespołów muzycznych
i chórów ze Świętochłowic i okolic, a także zespołów naszych rodaków z Białorusi. Wzruszenie wśród uczestników, zorganizowanego
przez władze miasta i Fundację Wolne Miejsce wydarzenia, było powszechne gdy ostatni chórzyści schodzili ze sceny, żegnani na stojąco gromkimi brawami.
Z zaskoczeniem wielu z nas odkryło wysoką jakość
prezentowanej muzyki która zawierała ten dodatkowy,
wschodni składnik naszej starej kultury.

A sobotę powitaliśmy
mszą św. w kościele p.w.
św. Antoniego na Wójtowej Wsi, skąd po zwyczajowej krzątaninie pod i przed kościołem i oczywiście grupowym zdjęciu, wyruszyliśmy w trasę miedzami
świeżo zaoranych pól.
Solo i w zestawach.

Niebo było ciężkie od
chmur, które coraz to
zawisały nad nami, ale
w końcu okazało się,
że i słońce przebiło się przez nie na parę chwil i deszcz nie spadł. Krajobraz był, można rzec, zwyczajny choć jeśli przyjrzeć się zdjęciom to wypada mieć skojarzenia z malarstwem Wyczółkowskiego i Chełmońskiego. Taka jest nasza ziemia. Po drodze zatrzymaliśmy się w zabytkowym drewnianym kościółku z XVII w.
p.w. św. Michała Archanioła w Żernicy, którego ściany ( i sufit ! ) pokryte są niedawno odrestaurowaną polichromią. Wnętrze kościoła robi niezwykłe wrażenie.

Szkoda, że dzwony zrabowane stąd
przez Niemców w czasie okupacji
bezczynnie tkwią w pustym dziś
kościele gdzieś po drugiej stronie Odry.
Ale jest ponoć nadzieja, bo zostały
wytropione i zidentyfikowane, że wrócą
na swoje miejsce.

Po wizycie w tym małym ale ślicznym kościółku ruszyliśmy w dalszą drogę
by w lesie pod Nieborowicami odwiedzić miejsce kaźni Ślązaków, których wielu straciło życie w obozie
przejściowym zorganizowanym dla tych, których w 1939 roku ich niemieccy sąsiedzi uznali za nazbyt polskich

i zbyt inteligentnych. Taki “element” był niebezpieczny dla hitlerowców. Należało
ich wymordować.

Wysłuchaliśmy mrożących krew w żyłach opisów nieprawdopodobnego bestialstwa niemieckiej załogi obozu i znęcania się nad tymi, którzy
uważali się za Polaków, zanim w okrutny sposób zadano im śmierć.

Zeznania świadków, którzy cudem przeżyli gehennę w nieborowickim lesie, są w posiadaniu IPN-u i upoważniają
w opinii historyków użycie określenia,
dla nazwania miejsca i tego co się tutaj działo - Śląski Wołyń.

Zmówiliśmy modlitwę za dusze ofiar nieborowickiego obozu i obiecali pamiętać
i przypominać innym. Bo również tym naszym rodakom zawdzięczamy swoją
narodową niepodległość. A potem już tylko posililiśmy się w gościnnych progach
pobliskiego przedszkola by autobusem powrócić do wyjściowej bazy w Gliwicach.

A tam, w czasie wędrówki druga część naszego składu asystowała
przy uroczystościach na Placu Piłsudskiego. Poprzedziła je
uroczysta msza św. w Katedrze i przemarsz na miejsce ceremonii.
Na placu obecne były władze miasta, wojsko, harcerze, przedstawiciele klas mundurowych, szkół i związków kombatanckich. Ceremoniał obejmował apel
i salwę honorową.
Delegacje złożyły wieńce i kwiaty pod pomnikiem Marszałka, gdzie imponujący
biało czerwony kobierzec przemawiał sam za siebie. Tak w Gliwicach i okolicy
fetowaliśmy nasze narodowe święto.