09.05.2019. Pożegnanie żołnierza.

W kościele p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gliwicach a następnie na Cmentarzu Centralnym w miniony czwartek pożegnaliśmy pułkownika Eugeniusza Chomickiego, emerytowanego chirurga i wieloletniego ordynatora szpitala wojskowego, który jak wielu Polaków ze swego pokolenia,
w czasie wojny miał epizod czynnej przynależności
do Armii Krajowej.

Urodził się w 1927 roku w Pacanowicach
k/ Pleszewa i tam uczęszczał do szkoły
podstawowej. Gdy w 1939 roku hitlerowskie
Niemcy napadły na Polskę wraz z rodziną
został przez okupanta zapakowany do wagonu
towarowego i wywieziony do Generalnej
Guberni w okolice Opoczna. Tam przejęty przez miejscową ludność
został włączony do systemu przymusowej pracy na rzecz Niemiec,
ale też wciągnięty do konspiracji, gdzie
w placówce ZWZ Zacharzów w 1943 roku po skończeniu
16 lat złożył przysięgę. Jego dowódcą był plut. Józef
Szpotun ps.“Albatros”
a potem por. Jan Matecki
ps.“Grom”. On sam miał
pseudonim “Narcyz”.

Jego początkową rolą było zbieranie i przekazywanie
informacji a później transport, pomoc i opieka nad
rannymi, wyszukiwanie kwater i zadania specjalne.
Pod koniec 1944 roku jego jednostka została rozwiązana, a on sam po przejściu frontu powraca wraz z rodziną do domu w Pleszewie.

W 1948 roku zdaje maturę. W 1953
kończy studia medyczne we Wrocławiu
i zostaje powołany do służby wojskowej. W 1957 roku obejmuje
stanowisko ordynatora szpitala wojskowego w Gliwicach.
Po przejściu w 1986 roku w stan spoczynku angażuje się w ruch
kombatancki; wcześniej ZBOWiD a od 1989 r. ŚZŻAK. Za swoją
służbę pułkownik Chomicki otrzymał liczne odznaczenia, w tym
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na cmentarzu tego dnia, pomimo deszczu i zimna, żegnała go rodzina i liczna grupa
przyjaciół. Prowadzący ceremonię ksiądz nie szczędził ciepłych słów o zmarłym
żołnierzu. Cześć Jego Pamięci.