21.07-01.08.2021. AK, PKWN i Powstanie.

Lipiec i sierpień w naszym Kalendarium przypominają historyczne wydarzenia
1944 roku, związane z działaniami Armii Krajowej w trakcie wyzwalania Polski
spod okupacji niemieckiej.
21 lipca, w ramach akcji "Burza", 27. Wołyńska
Dywizja Piechoty AK wyzwoliła Lubartów.
21-25 lipca w trakcie walk o Lwów jednostki AK zdobyły
Cytedelę, Pocztę Główną, Uniwersytet i Politechnikę.
1 sierpnia wybuchło
Powstanie Warszawskie.

W tym samym czasie 22 lipca w Moskwie ogłoszono
Manifest Komunistyczny PKWN, jako deklarację
namiastki władz polskich utworzonych
pod kuratelą Rosji.

Niebawem
jego działania pokazały kierunek przyszłej
polityki PRL. 25 lipca przedstawiciele
PKWN podpisali porozumienie z Rosjanami
o aresztowaniach i wywożeniu w głąb ZSRR
żołnierzy AK, a 27 lipca o "rewizji"
wschodniej granicy Polski.

30 lipca zgodnie z podpisanym
dokumentem Rosjanie rozbroili pod Zamościem współpracujący
z nimi wcześniej 3 Dywizjon Piechoty AK.
Wkrótce podobne
akcje rozszerzyły się
na cały kraj.

Ten aspekt tła
wybuchu Powstania Warszawskiego jest często pomijany. Dumni warszawiacy wiedzieli o co walczą. Walczyli przede wszystkim o swoją godność.

Walczyli teoretycznie z dwoma wrogami
przy świadomości odwiecznej kwestii marności
życia w niewoli.
Obchody rocznicy wybuchu Powstania w tym roku
pokazały znów, że uczucie solidarności z jego
duchem jest w Polsce powszechne.
W Gliwicach na Rynku o godzinie 17.00 bez wielkich
przygotowań i pompy zebrali się ludzie. Tym razem zawyła syrena, narodowcy odpalili
race i wznieśli okrzyk - “Cześć i Chwała Bohaterom”. Kilka słów powiedział nasz prezes
i ich historyk, a ludzie wokół bili brawo, sami będąc symbolem pamięci i szacunku
dla powstańców.
Liczymy, że gdy na Placu Krakowskim pomnik powstań, a wśród nich i warszawskiego,
już będzie stał, będzie jeszcze godniej i liczniej.