1-3.08.2024. 80 rocznica godziny „W”.

W tym roku obchodziliśmy, w Gliwicach i okolicy, kolejną „okrągłą” rocznicę wybuchu
Powstania Warszawskiego. W pamiętnym lecie 1944 sytuacja wycofującej się,
na froncie wschodnim armii niemieckiej była ciężka. Do Wisły zbliżali się Rosjanie.

Warunki wydawały się sprzyjać przejęciu stolicy
przez podziemne państwo polskie.
Wtedy to dowództwo Polskich Sił Zbrojnych
na zachodzie i Armii Krajowej w kraju podjęło decyzję
o wybuchu powstania.

Z perspektywy czasu,
wielu współczesnych
historyków podważa sens tego zrywu, jednak dla młodych
mieszkańców polskiej stolicy obecność znienawidzonych
okupantów była zbyt trudna do
dalszego zniesienia.
Zwyciężył polski duch wolności
i gotowość poświęcenia dla Ojczyzny.
Ostateczny rachunek ofiar wśród
ludności cywilnej wymordowanej
przez Niemców liczymy dziś w setkach, a poległych
w walce bojowników w dziesiątkach, tysięcy.
Miasto zrównano z ziemią ale ci którzy przeżyli i ich
następne pokolenia noszą dumnie podniesioną głowę.

1 sierpnia na cmentarzu miejskim w Gliwicach zastępca
nowej pani prezydent złożył kwiaty na grobach powstańców. Ale też, przy okazji, Franciszka Maurera członka Armii Krajowej we Lwowie, późniejszego wykładowcy
historii architektury Politechniki Śląskiej i jednego z inicjatorów uroczystości
na polanie śmierci w Barucie, które nasz oddział SPAK obecnie kontynuuje.
Tego samego dnia kwiaty pojawiły się w kaplicy pamięci kościoła garnizonowego
św. Barbary i m.in. pod pomnikiem pamięci w Pyskowicach.

A 3 sierpnia w Parku Szopena, już w zupełnie innym nastroju mieliśmy występ
warszawskiej kapeli Combo z repertuarem szlagierów lat okupacji, granych z fantazją
i zacięciem muzyków, ale i Gliwiczan wtórujących im chóralnie na widowni.
Atmosfera koncertu, wśród zieleni i ciepłego letniego wieczoru była patriotyczna
i romantyczna. Jak to u Polaków gdy im w duszy gra.